Μεταμορφώνοντας μια ξεχασμένη αυλή σε έναν παραγωγικό μεσογειακό κήπο.
Σε μια κατοικία διπλοκατοικίας στη Νέα Χαλκηδόνα, η αυλή επανασχεδιάστηκε ως ένας ζωντανός βρώσιμος κήπος που συνδέει την καθημερινότητα με την καλλιέργεια τροφής. Σε στενή συνεργασία με τη Βικτώρια και την αδελφή της, δημιουργήθηκε ένα περιβάλλον που συνδυάζει εποχικά λαχανικά, αρωματικά φυτά, οπωροφόρα δέντρα και φυτεύσεις που ενισχύουν τη βιοποικιλότητα, διατηρώντας παράλληλα τον οικείο και ανθρώπινο χαρακτήρα του χώρου.
Η παρέμβαση ξεκίνησε με την αναζωογόνηση του εδάφους, τη βελτίωση της γονιμότητας και την εφαρμογή φυσικών πρακτικών όπως η εδαφοκάλυψη και η οργανική ενίσχυση του εδάφους. Τα υπάρχοντα δέντρα και στοιχεία του κήπου διατηρήθηκαν και ενσωματώθηκαν στον νέο σχεδιασμό, δημιουργώντας ένα πολυεπίπεδο τοπίο με σκιά, εποχικότητα και οικολογική ισορροπία. Φυσικά υλικά, χειροποίητες λεπτομέρειες και παραγωγικά παρτέρια συνθέτουν έναν κήπο που μοιάζει να υπήρχε πάντοτε εκεί.
Σήμερα, ο χώρος λειτουργεί ως τόπος καλλιέργειας, παρατήρησης και καθημερινής επαφής με τη φύση. Περισσότερο από ένας λαχανόκηπος, αποτελεί ένα μικρό οικοσύστημα μέσα στην πόλη, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και οι αστικές αυλές μπορούν να μετατραπούν σε χώρους αυτάρκειας, ομορφιάς και βιοποικιλότητας. Το έργο αντλεί έμπνευση από τις αρχές των βρώσιμων τοπίων και των αστικών τροφοσυστημάτων, επαναφέροντας την παραγωγή τροφής στον αστικό ιστό.
