Ένας παραμελημένος χώρος δίπλα στον σταθμό Μετρό Χολαργού μεταμορφώθηκε σε ένα μεσογειακό τοπίο που προσθέτει σκιά, υφή και εποχικές μεταβολές σε ένα κατά βάση σκληρό αστικό περιβάλλον.
Με επίκεντρο τις ελιές και μια σύνθεση από ανθεκτικά μεσογειακά φυτά, αρωματικά είδη, αγρωστώδη και φυσικά υλικά, ο χώρος απέκτησε μια νέα ταυτότητα που λειτουργεί ως ενδιάμεσος τόπος ανάμεσα στις υποδομές της πόλης και το φυσικό τοπίο.
Οι φυτεύσεις σχεδιάστηκαν ώστε να προσφέρουν ενδιαφέρον καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, ενισχύοντας τη βιοποικιλότητα και βελτιώνοντας την εμπειρία των πεζών μέσα από μια πιο ήπια και ανθρώπινη αίσθηση του δημόσιου χώρου.
Η παρέμβαση αναδεικνύει πώς ακόμη και μικρά αστικά κενά μπορούν να μετατραπούν σε ζωντανά τοπία που επανασυνδέουν την καθημερινότητα με το πράσινο και τους φυσικούς κύκλους.
