Επαναπροσδιορίζοντας έναν ξεχασμένο αστικό χώρο μέσα από τον βιοφιλικό σχεδιασμό και τη συλλογική ζωή.
Μελέτη ιδεών για τη μεταμόρφωση ενός ανενεργού βιομηχανικού κελύφους στον Ρέντη σε έναν ανοιχτό χώρο συνάντησης, μάθησης και οικολογικής αναγέννησης.
Η πρόταση διερευνά πώς υφιστάμενες αστικές υποδομές μπορούν να αποκτήσουν νέα ζωή μέσα από τον σχεδιασμό τοπίου, τη διαχείριση φυσικών πόρων και τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων που ενισχύουν την καθημερινή επαφή με τη φύση. Αντί να αντιμετωπίζεται ως ένα κτίριο προς αντικατάσταση, το υπάρχον κέλυφος λειτουργεί ως βάση για μια νέα σχέση ανάμεσα στην πόλη, το πράσινο και την κοινότητα.
Κήποι οροφής, παραγωγικές φυτεύσεις, σκιασμένοι υπαίθριοι χώροι, συλλογικές χρήσεις και ευέλικτες υποδομές συνθέτουν ένα περιβάλλον που υποστηρίζει τη συνύπαρξη, την ανταλλαγή γνώσης και την επανασύνδεση με τους φυσικούς κύκλους μέσα στον αστικό ιστό.
Η μελέτη βασίζεται στις αρχές της κυκλικότητας, της προσαρμοστικής επανάχρησης και του αναγεννητικού σχεδιασμού. Το νερό, τα οργανικά υπολείμματα, η βλάστηση και οι ανθρώπινες δραστηριότητες αντιμετωπίζονται ως αλληλένδετα στοιχεία ενός ζωντανού οικοσυστήματος, όπου οι πόροι επαναχρησιμοποιούνται και το τοπίο λειτουργεί ως ενεργό μέρος της καθημερινής ζωής.
Περισσότερο από μια αρχιτεκτονική παρέμβαση, η πρόταση εξερευνά τη δυνατότητα δημιουργίας ενός τόπου που καλλιεργεί συνεργασίες, φιλοξενεί συλλογικές πρωτοβουλίες και προσφέρει νέες μορφές αστικής εμπειρίας, φροντίδας και συμμετοχής.
Η μελέτη υποβλήθηκε στα New European Bauhauss Awards 2025
